قطع درختان چیتگر با چه هدفی انجام شد؟ پاسخ شهرداری به یک پرسش مهم
به گزارش مسیرساز، مدیرکل محیط زیست شهرداری تهران از قطع درختان آلوده چیتگر برای مهار آفت سوسک پوست خوار و کاشت سه تا ۱۰ درخت به ازای هر درخت قطع شده اطلاع داد.
محمدصابر باغخانی پور، مدیرکل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران، در گفتگو با گزارشگر مهر، گونه های غیربومی، کاهش منابع آب زیرزمینی و تغییرات اقلیمی را از عوامل تضعیف درختان و گسترش آفت سوسک پوست خوار در پارک جنگلی چیتگر دانست و اظهار داشت: قطع درختان آلوده برای پیشگیری از سرایت آفت به سایر درختان به انجام می رسد.
باغخانی پور ضمن اشاره به سابقه ایجاد پارک های جنگلی تهران اظهار نمود: حدود ۶۰ سال پیش، مدیران شهری با هدف ایجاد کریدور سبز در شرق و غرب تهران، مبادرت به کاشت جنگلهای دست کاشت کردند؛ تصمیمی که با عنایت به دانش آن زمان، اصل آن درست بود، اما در نحوه اجرا دو اشکال اساسی داشت.
وی اضافه کرد: اولین اشکال، کاشت گونه های غیربومی و دومین مورد، رعایت نکردن تنوع زیستی بود. در بخش های مختلف پارک های جنگلی تهران، همچون چیتگر، سرخه حصار و لویزان، عمدتا گونه کاج الداریکا کاشته شد؛ درحالی که نبود تنوع گونه ای سبب می شود با شیوع یک آفت یا بیماری، بخش گسترده ای از پوشش گیاهی در معرض صدمه قرار گیرد.
کاهش منابع آبی و تغییرات اقلیمی؛ عوامل تضعیف درختان
مدیرکل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران ضمن اشاره به گسترش آفت سوسک پوست خوار در تهران اظهار داشت: غیربومی بودن گونه های کاشته شده، تغییرات اقلیمی و کاهش منابع آب زیرزمینی از عواملی هستند که مقاومت درختان را کم می کنند و آنها را در مقابل آفات صدمه پذیرتر می کنند.
وی با اعلان اینکه درختان بعد از استقرار باید متناسب با شرایط محیطی رشد کنند، توضیح داد: پارک های جنگلی تهران به علت شرایط اقلیمی و نوع پوشش گیاهی ایجادشده، به تامین آب نیاز دارند و قسمتی از آب مورد نیاز این فضاها از پساب تصفیه شده فاضلاب شهری تامین می شود.
قطع درختان آلوده برای پیشگیری از گسترش آفت
باغخانی پور ضمن اشاره به دشواری مواجهه با سوسک پوست خوار اظهار نمود: در وضعیت فعلی کشور، امکان مؤثر و متعارف برای آفت کشی اینگونه وجود ندارد و برای پیشگیری از انتقال آفت به درختان سالم، حذف درختان آلوده در محدوده های مشخص ضروریست.
وی تاکید کرد: قطع درختان در این محدوده ها بدون ضابطه صورت نمی گیرد و قبل از قطع، درختان توسط عوامل مربوط نشانه گذاری می شوند و این اقدامات در قالب طرح مدیریت پارک صورت می گیرد.
وی درباره ی سرنوشت چوب درختان آلوده هم اظهار داشت: چوب این درختان قابلیت استفاده معمول را ندارد؛ چونکه ممکنست باعث انتقال آفت به سایر فضاهای چوبی و جنگلی شود. به همین دلیل، این چوب ها باید به روش مناسب دفع یا سوزانده شوند.
مدیرکل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران در آخر ضمن اشاره به برنامه جایگزینی درختان اظهار داشت: به ازای هر درختی که قطع می شود، بین سه تا ۱۰ درخت کاشته می شود و در انتخاب گونه های جایگزین هم تلاش می نماییم از گونه هایی متناسب با شرایط اقلیمی فعلی تهران استفاده نمائیم.
بطور خلاصه در قسمت های مختلف پارک های جنگلی تهران، همچون چیتگر، سرخه حصار و لویزان، عموما گونه کاج الداریکا کاشته شد؛ درحالی که نبود تنوع گونه ای سبب می شود با شیوع یک آفت یا بیماری، بخش گسترده ای از پوشش گیاهی در معرض لطمه قرار گیرد. مدیرکل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران ضمن اشاره به گسترش آفت سوسک پوست خوار در تهران عنوان کرد: غیربومی بودن گونه های کاشته شده، تغییرات اقلیمی و کاهش منابع آب زیرزمینی از عواملی هستند که مقاومت درختان را کم می کنند و آنها را در مقابل آفات لطمه پذیرتر می کنند. وی با اشاره به اینکه درختان پس از استقرار باید متناسب با شرایط محیطی رشد کنند، توضیح داد: پارک های جنگلی تهران به سبب شرایط اقلیمی و نوع پوشش گیاهی ایجادشده، به تأمین آب نیاز دارند و قسمتی از آب مورد نیاز این فضاها از پساب تصفیه شده فاضلاب شهری تأمین می شود.
منبع: مسیرساز
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب