نسخه جدید شهرداری برای مدارس آینده تهران
به گزارش مسیرساز، مدیرکل معماری و ساختمان شهرداری تهران، از رویکرد جدید مدرسه شهر آگاهی داد.
به گزارش مسیرساز به نقل از روابط عمومی معاونت شهرسازی و معماری شهرداری تهران، یاسر جعفری اظهار داشت: نقش مدیریت شهری در مبحث مدرسه صرفاً به ساخت یک بنا محدود نمی گردد، بلکه کیفیت طراحی، نحوه استقرار مدرسه در بافت شهری، ارتباط آن با محله و امکان انطباق ساختمان با نیازهای آینده، همگی بخشی از موضوع هایی است که باید در فرایند طراحی مورد توجه قرار گیرد.
وی ضمن اشاره به چارچوب مفهومی طراحی «مدرسه شهر» اظهار نمود: یکی از مسایل اصلی اینست که الگوی فضایی مدرسه متناسب با تحولات آموزشی تغییر کند. در الگوی سنتی، بخش عمده فعالیت آموزشی در کلاس های ثابت اتفاق می افتد، اما در مدرسه آینده، یادگیری می تواند در فضاهای مختلف و متناسب با نوع فعالیت شکل بگیرد. ازاین رو در طراحی، فضاهای تمرکز، کار گروهی، خلاقیت، گفتگو، ساخت و تجربه در کنار کلاس های آموزشی دیده می شوند.
جعفری اضافه کرد: از نگاه مدیریت شهری، نکته مهم اینست که مدرسه به عنوان یک عنصر منفصل از شهر طراحی نشود. محل استقرار، نحوه دسترسی، ارتباط با فضاهای عمومی و ظرفیت استفاده از برخی فضاها در خارج از ساعات آموزشی، می تواند مدرسه را به بخشی فعال از محله تبدیل کند.
مدیرکل معماری و ساختمان شهرداری تهران اضافه کرد: بر همین اساس، در «مدرسه شهر» مبحث چندعملکردی بودن اهمیت پیدا می کند. کتابخانه، سالن های چندمنظوره، کارگاه ها، فضاهای ورزشی و برخی فضاهای باز می توانند در زمان هایی خارج از ساعات رسمی مدرسه برای کارهای فرهنگی، ورزشی، مهارتی و اجتماعی مورد استفاده قرار گیرند. این مساله هم به راندمان بیش از زیرساخت های شهری کمک کرده و هم پیوند مدرسه و محله را تقویت خواهدنمود.
جعفری، انعطاف پذیری را یکی دیگر از اصول مهم این رویکرد دانست و اظهار داشت: وقتی یک ساختمان آموزشی برای سالهای طولانی مورد استفاده قرار می گیرد، نمی توان آنرا به یک شیوه آموزشی مشخص محدود کرد. فضا باید قابلیت تغییر چیدمان، بازتنظیم و استفاده با کارکردهای مختلف را داشته باشد تا بتواند خویش را با تغییر روشهای آموزشی و نیازهای نسل های آینده تطبیق دهد.
وی ضمن اشاره به لزوم توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان اظهار نمود: طراحی مدرسه باید امکان استفاده از فضاهای متنوع را فراهم کند؛ از محیط های آرام و کم تحریک برای تمرکز گرفته تا فضاهایی برای حرکت، تعامل و فعالیت گروهی. ازاین رو کیفیت معماری مدرسه فقط به ظاهر ساختمان یا تعداد فضاهای آن وابسته نیست، بلکه به میزان پاسخگویی آن به کاربران مختلف بستگی دارد.
جعفری همینطور فناوری و هوش مصنوعی را از فاکتورهای مؤثر بر معماری مدارس آینده مطرح کرد و اضافه کرد: زیرساخت فناوری باید از ابتدا در طراحی دیده شود و مدرسه امکان بروزرسانی تجهیزات و استفاده از شیوه های جدید آموزش را داشته باشد. از این منظر، معماری باید به جای ایجاد یک ساختمان ثابت، بستری قابل انطباق برای تغییرات آینده فراهم آورد.
مدیرکل معماری و ساختمان شهرداری تهران، پایداری را هم یکی از ارکان طراحی مدرسه آینده دانست و اظهار داشت: مدرسه پایدار فقط مدرسه ای نیست که مصرف انرژی کمتری داشته باشد. دوام مصالح، سهولت نگهداری، استفاده از نور و تهویه طبیعی، امکان تغییرپذیری فضاها و توجه به هزینه های بهره برداری، همگی باید از ابتدا در فرایند طراحی مورد توجه قرار گیرند.
وی با تکیه بر این که امنیت نباید به مفهوم قطع ارتباط مدرسه با محیط پیرامون باشد، اضافه کرد: میتوان با بهره گیری از ورودی های خوانا، دسترسی های کنترل شده و مرزهای شفاف، هم امنیت دانش آموزان را تأمین کرد و هم امکان ارتباط منطقی مدرسه با محله را حفظ کرد. این همان نقطه ای است که معماری مدرسه با برنامه ریزی شهری پیوند پیدا می کند.
جعفری در انتها اشاره کرد: رویکرد «مدرسه شهر» در واقع تلاشی برای تعریف مجدد جایگاه مدرسه در شهر است. از منظر شهرداری تهران، مدرسه باید علاوه بر پاسخگویی به نیاز آموزشی، بخشی از زیرساخت اجتماعی محله و یک فضای شهری قابل استفاده و تطبیق پذیر باشد؛ فضایی که در آن یادگیری، اجتماع و شهر در کنار یکدیگر قرار می گیرند و معماری بتواند خویش را با آینده شهر و نسل های آینده هماهنگ کند.
به اجمال، در الگوی سنتی، بخش عمده فعالیت آموزشی در کلاس های ثابت اتفاق می افتد، اما در مدرسه آینده، یادگیری می تواند در فضاهای مختلف و متناسب با نوع فعالیت شکل بگیرد. دوام مصالح، سهولت نگهداری، استفاده از نور و تهویه طبیعی، امکان تغییرپذیری فضاها و توجه به هزینه های بهره برداری، همگی باید از ابتدا در پروسه طراحی مورد توجه قرار گیرند. وی با تاکید بر اینکه امنیت نباید به مفهوم قطع ارتباط مدرسه با محیط پیرامون باشد، افزود: میتوان با استفاده از ورودی های خوانا، دسترسی های کنترل شده و مرزهای شفاف، هم امنیت دانش آموزان را تامین کرد و هم امکان ارتباط منطقی مدرسه با محله را حفظ کرد. این همان نقطه ای است که معماری مدرسه با برنامه ریزی شهری پیوند پیدا می کند. جعفری در پایان اشاره کرد: رویکرد مدرسه شهر در حقیقت تلاشی برای تعریف مجدد جایگاه مدرسه در شهر است.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب